Styl industrialny we wnętrzach: definicja, historia, kolory i meble

Czym jest styl industrialny, jak powstał w loftach na Manhattanie w latach 60., jakie kolory i materiały go definiują oraz jakie meble, oświetlenie i dekoracje do niego pasują.

Styl dawnej fabryki przekształconej w mieszkanie ma niezaprzeczalny urok: odsłonięte cegły, szary betonowy sufit, czarne metalowe lampy. We własnym mieszkaniu są jednak gładkie białe ściany i zwykła kanapa ze sklepu. Które z tych elementów można przenieść do wnętrza, a które sprawdzą się tylko w prawdziwym magazynie?
Ten przewodnik po stylu industrialnym odpowiada na to pytanie w czterech częściach: Czym jest ten styl, skąd się wziął, jakie kolory go tworzą oraz jakie meble, oświetlenie i dekoracje do niego pasują.
Czym jest styl industrialny?
Styl industrialny wprowadza do wnętrz mieszkalnych elementy widywane zazwyczaj tylko w budynkach użytkowych, takich jak:
- fabryki;
- magazyny;
- profesjonalne kuchnie w restauracjach.
W takich miejscach funkcjonalność wygrywa z wyglądem. Efektem jest przewaga stonowanych, neutralnych kolorów, głównie szarości. Szary odcień zazwyczaj pochodzi z odsłoniętego betonu, ale może to być również kolor instalacji. Drugim powtarzającym się akcentem jest czerwień odsłoniętej cegły.
Czym charakteryzuje się styl industrialny we wnętrzach?
Otwarta przestrzeń, bryłowate kształty, odsłonięte elementy konstrukcyjne oraz połączenie metalu i surowego drewna. Oto co każdy z tych elementów wnosi do pomieszczenia.
Brak ścian działowych. Wiele wnętrz industrialnych stanowi jedną dużą przestrzeń. Zamiast ścian strefy wydzielają meble i dekoracje. Dlaczego to działa: mała przestrzeń wydaje się większa, gdy nic nie zasłania widoku. Druga strona medalu: meble muszą wyglądać doskonale z każdej strony.
Proste linie. Industrialne wnętrza opierają się na wyrazistych sylwetkach: przedmiotach o prostych krawędziach i bryłowatych kształtach. Razem dają poczucie spokoju i praktycznej spójności. Można dodać łagodne linie, ale powinny stanowić rzadkość.
Częsty błąd: dodawanie obłych kształtów, aż przestaną być wyjątkiem. Kilka zaokrąglonych mebli zmiękcza wnętrze, ale ich nadmiar zaciera charakter stylu.
Odsłonięta konstrukcja. Rury, przewody wentylacyjne i belki pozostają na widoku, czasem owinięte srebrną izolacją termiczną. Wszystko sprowadza się do elementów pełniących konkretną funkcję. Wszędzie występuje metal, głównie stal nierdzewna i żelazo.
Surowe drewno. Często spotyka się drewno nieobrobione oraz z odzysku. Jego ciepły, nieregularny brąz sąsiaduje z zimnym, precyzyjnie wykończonym metalem, a ten kontrast daje niemal nieograniczone możliwości połączeń.
Jak powstał styl industrialny we wnętrzach?
Historia stylu industrialnego rozpoczyna się na dolnym Manhattanie w latach 60. XX wieku, w dawnych budynkach fabrycznych przekształcanych przez artystów w pracownie. W przeciwieństwie do większości stylów nie został wymyślony przez projektantów. Zrodził się z adaptacji istniejących budynków.
Młodzi artyści wynajmowali tanie, puste budynki na pracownie. Były to dawne fabryki lub obiekty handlowe, a nowi najemcy z czasem polubili ich surowy wygląd. Decydowały też względy finansowe. Wiele z tych budynków znajdowało się w ubogich dzielnicach, a ich mieszkańców nie było stać na wykończenie wnętrz w tradycyjnym, przytulnym stylu.
Aby powiększyć przestrzeń, wyburzano ściany, dzięki czemu nic nie zasłaniało widoku na całe wnętrze. Zachowywano jedynie elementy techniczne: rury i belki nośne.
Artyści mieszkali w ten sposób głównie ze względu na niski czynsz. Z czasem surowy wygląd zaczął podobać się innym ze względu na swój własny urok. Wyglądał zupełnie inaczej niż znane im dopracowane wnętrza.
Ta odmienność wyjaśnia również, dlaczego styl ten rozprzestrzenił się tak szybko. Przeczy temu, czego większość ludzi oczekuje od mieszkania. Pozwala stworzyć stylowe wnętrze, które nie przypomina powszechnych wyobrażeń o eleganckim domu.
Jaka paleta kolorów w stylu industrialnym sprawdzi się w domu?
Neutralna baza z szarości, brązów i beżów połączona z czernią i bielą. Szarość to pierwszy kolor, który przychodzi na myśl na wspomnienie o fabryce. Brązy i beże pochodzą głównie z drewna. Czerń i biel doskonale pasują do tej stonowanej palety i można ich używać bez ograniczeń.
Prosty sposób na stworzenie industrialnej kompozycji kolorystycznej:
- Zastosować najjaśniejszy, neutralny odcień jako bazę.
- Dodać ciemniejsze tonacje tam, gdzie ma powstać spokojniejsza strefa odpoczynku.
- Użyć ciemnego odcienia, aby przyciągnąć wzrok do jednego elementu lub przedmiotu.
Kwestia wyrazistych kolorów pozostaje otwarta. Niejedna osoba uważa, że niespodziewany akcent kolorystyczny ożywia industrialne wnętrze. Inni uznają, że psuje on spokój stonowanej przestrzeni. Niektórzy projektanci celowo stosują odrobinę koloru, aby złagodzić wnętrze, które w przeciwnym razie mogłoby wydawać się zbyt surowe.
Nie ma tu złych decyzji. Sprawdzian jest prosty: wnętrze ma się podobać przy każdym spojrzeniu.
Jak dobierać meble i oświetlenie w stylu industrialnym?
Wybór warto zacząć od funkcjonalności: proste linie, metal i drewno, bez zbędnych ozdobników. Dobra wiadomość jest taka, że wybór ten nie zmienia się znacząco w zależności od pomieszczenia.
Cały styl opiera się na jednym stonowanym motywie, więc industrialny salon, sypialnia i kuchnia wykorzystują w większości te same meble i dodatki. Korzyść z tego rozwiązana: prawie każdy przedmiot można wykorzystać w więcej niż jednym miejscu. Przy niewielkiej liczbie ścian i ścianek działowych łatwo też przenosić rzeczy z jednej strefy do drugiej.
Oświetlenie
Światło ma znaczenie w każdym wnętrzu i styl industrialny nie jest tu wyjątkiem. Wiele takich przestrzeni, zwłaszcza w dawnych budynkach biurowych, ma już duże okna od podłogi do sufitu.
Każda oprawa oświetleniowa i dodatek powinny zachowywać czysty, oszczędny wygląd. Warto wybrać lampę podłogową o prostych, długich liniach, która po prostu spełnia swoją funkcję. Dostępnych jest wiele modeli ze stali nierdzewnej.
Dobrze sprawdzi się również industrialny wentylator sufitowy. Prawdziwe wentylatory tego typu mają duże, widoczne śruby i łączenia. Ich łopatki są często bardzo duże — czasem na tyle, by obsłużyć kilka stref w jednej otwartej przestrzeni. W pomieszczeniu bez ścian jeden taki wentylator może zastąpić dodatkowe oprawy i osobne akcesoria.
Miejsca do siedzenia, stoły i regały
Funkcjonalność stanowi rdzeń tego stylu, a meble muszą to odzwierciedlać.
- Krzesła: ciężkie krzesła w stylu retro łatwo dopasować do wnętrza. Zamiast nich lepiej zrezygnować z elementów poprawiających wygodę, takich jak kółka czy liczne dźwignie regulacji. Siedziska bez oparcia, o minimalnej formie, lepiej pasują do tego stylu.
- Stoliki kawowe: niskie i masywne, o długich, prostych liniach. Najpopularniejszym materiałem jest metal, ale drewno również dobrze się sprawdza.
- Regały i szafki: proste i uporządkowane. Bardzo popularne są stylizowane na stare szafki laboratoryjne przeszklone gabloty.
Sztuka
Sztuka ożywia każde wnętrze, jednak ograniczenia dotyczące kolorów i materiałów w stylu industrialnym mogą wstrzymywać swobodę ekspresji. Ciekawym sposobem na obejście tego problemu jest trzymanie się przewodniego motywu: zaprezentowanie maszyn fabrycznych lub ich części jako dzieł sztuki.
Blok silnika samochodowego może stanowić mocny akcent dla miłośnika motoryzacji. Rzeźby z betonu to kolejny interesujący wybór.
Najpierw warto zobaczyć efekt na własnym planie
Odsłoniętą cegłę, ciemną ścianę akcentową i duży wentylator trudno ocenić na podstawie zdjęcia cudzego loftu. Warto zmierzyć swoją przestrzeń w Home Planner, narysować ją jako plan 2D/3D i umeblować produktami znanych marek. Następnie można wygenerować wizualizację, aby zobaczyć efekt, lub zacząć od gotowego układu sypialni, łazienki czy salonu.
Wypróbuj we własnym projekcie
Bezpłatna aplikacja do planowania pomieszczeń i aranżacji wnętrz


